Verschil is rijkdom.

Het was even stil op deze blogpagina. Het was even stil in mijn hoofd. Geen woorden toe te voegen aan wat een happy new year moest worden in Parijs, in Frankrijk, in de wereld. Ondertussen kan de filosoof in mij het gruwelijke gebeuren al wat beter plaatsen. Letterlijk een plaats geven. Zoals je persoonlijk verdriet, tegenslag, gemis… een plaats geeft in je hoofd. Dit was collectief verdriet, gemis, onbegrip. Dit was collectieve pijn, rouw, afschuw. Het plaats geven van gevoelens die bij gebeurtenissen zoals deze horen is een intensieve hersenactiviteit. Het vergt vooral goede wil, concentratie en een beetje ervaring. Als coach leer je in de opleiding je oordelen aan de kant te schuiven. Als mens probeer ik dat ook, het geeft je namelijk een neutraler en helderder beeld op de realiteit. Die rauwe realiteit wekt zoveel pijnlijke gevoelens op dat ‘de emoties’ hoog oplaaien. Het oordelen gebeurt heel natuurlijk en wel direct. Natuurlijk veroordeel ik absoluut het geweld, de onverdraagzaamheid, de polarisatie, de dwang die de ene religie tracht op te leggen aan de andere. Tot daar het oordeel. En nu?

IMGA0015  foto van een Jordaanse koffiehandelaar. Fantastische ervaring

Constructief denken is de sleutel tot verdraagzaam omgaan met elkaar. In de politiek, in het bedrijfsleven, in iedere organisatie, in ieder gezin, in iedere religie: het gaat mis als er defensief en destructief “gedacht” wordt. Dat leidt bij de fanatici tot fanatieke destructieve daden.  Wat drijft ons om zo “negatief” te denken? We willen ons gelijk halen, we willen ons terrein afbakenen en beschermen (sommigen met wapens, moet kunnen toch), we willen ons financieel sterker maken. Kortom onze drijfveer is waardering krijgen. Waarde die je door anderen toegedicht krijgt. Financiële en emotionele meerwaarde verwerven is wat ons drijft en motiveert.

Wat kunnen we leren van de reacties op de moorden in Parijs vorige week? Voor mij is het simpel: gruwel kan een omgekeerd effect veroorzaken. Er werd opgeroepen tot kalmte en sereniteit. En miljoenen mensen deden mee. Iedereen was verwonderd over de solidariteit, zo massaal, zo intens, zo sereen. Even was de wereld een verdraagzame plek. Even hebben er een miljard of meer mensen stilgestaan bij de vraag: hoe kunnen we in de toekomst beter samenleven? Hoe kunnen we leren om elkaar wat beter te begrijpen? De aanleiding voor die wereldwijde denkshock is helaas het verlies van kritische en creatieve mensen. Hoeveel politici, hoeveel ‘opinionmakers’ polariseren ondertussen weer op de “oude” manier verder? Het wordt weer “wij” en “zij”… Angst is wat hen drijft, angst is wat best verkoopt: lees de krantenkoppen en je weet genoeg. Is er een alternatief? Hier een poging. Het “negatief” denken vervangen door “constructief” denken is wat wij onze kinderen op school zouden moeten leren: filosofie op school, een open geest trainen, begrijpen in plaats van oordelen. Leer hen begrijpen dat verschil rijkdom is. Verschillende invalshoeken, culturen, overtuigingen: dat verrijkt ons inzicht, dat maakt samenwerken boeiend en zelfs plezierig. Dat is wat wij in ieder bedrijf, in iedere organisatie, in iedere vorm van samen leven en samen wonen, dagelijks kunnen ondervinden.  Leer het polariseren af en leer constructief kijken naar het “anders zijn”. Verschil is rijkdom. Een filosofisch voorbeeld vindt je in deze link.

PS  mensen die denken dat dit “recuperatie” is van het tragisch gebeuren in Parijs kan ik begrijpen, en toch is het anders: ik heb bewust geen namen van bladen of mensen gebruikt in dit artikel om zoekmachines en robots niet op deze pagina te laten landen om nieuwe klanten te bereiken. Het gaat mij om een filosofische reflectie die ik met mijn trouwe bloglezers wil delen. En om een klein stukje verdraagzaamheid te verspreiden.

One response on “Verschil is rijkdom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

twintig − 11 =