Bananenboerinnen op de zevende dag in Nicaragua

Jeuk, pijn, zweet, stank, vochtigheid, stof, hitte. Dat waren de ingrediënten van de cocktail van vandaag. We voelden hoe zwaar zo’n cocktailtje kan zijn. Even wielrenner spelen. Wat een zware job moet dat zijn. En dan is het hier  niet eens een wedstrijd. Dag zeven, alweer een uur of vier op de fiets. Door modder, rivieren, stoffige met stenen bezaaide wegen, eindeloos lijkende dreven, fietsen wij… Dapper fietsen wij onder een zwangere lucht die iedere minuut een hittegolf baart. Klapbanden, valpartijen, kapotte versnellingsbak … Wat een dag. Niet alleen de benen zijn moe, ook het materiaal lijdt onder deze extreme omstandigheden. De muggen en andere insecten zijn de laatste 24 uur hyperactief ten aanval gegaan. Vooral captain Tom, Vlaamse vriend die in de maritieme sector actief is in Miami, staat vol beten. Zijn benen zijn verdubbeld in omvang, net als mijn enkels en voeten. Maar het blijft leuk, jeuk nemen wij er bij, net als de pijn ter hoogte van .. De zitbeentjes en alles wat er rond zit bedoel ik.
Dit is een waarschuwing aan potentiële deelnemers, het is meer dan een ‘walk in the park’. Het is intens, zwaar, iedere morgen om 6 uur op, focus op fiets, natuur en je lijf…
Vandaag was een superdag omdat we een superproject konden bezoeken. De succesvolle bananenplantage  ‘ Trianon’ op 65 km van Leon, mooie stad van waaruit ik dit stukje schrijf. Waarom zo speciaal? Vredeseilanden besteedt  je sponsorgeld heel goed, het deed deugd dit te zien en te horen. Speciaal dus. Omdat de boeren die dit succesverhaal runnen boerinnen zijn. Kranige vrouwen die het een aantal jaren geleden even hebben overgenomen van hun ietwat nonchalante mannen. Die hadden er een potje van gemaakt. Nu leven er meer dan 100, honderd,  families van de bananenplantage die hun productiviteit en hun marges in enkele jaren bijna verdubbeld heeft. De -terecht- fiere CEO legde ons uit hoe ze dit aanpakken, met opleidingen voor alle personeel, inclusief P.R. En communicatie. We zagen hoe men heel het jaar door bananen oogst, we stonden versteld over irrigatietechnieken, procesmanagement, verkoop aan Wallmart.  Deze Amerikaanse supermarktketen die samen met Vredeseilanden deze boeren, euh, boerinnen, ondersteunt, en die vaste afname garandeert, zit dus mee in deze boot. Na ons bezoek werden wij heerlijk volgestopt met bakbananen in alle variaties klaar gemaakt, een unieke en smakelijke ervaring! Goed doorvoed stapten wij op de fiets voor  65 km modder en stof vreten. Voor de rest van het verhaal keer je terug naar het begin van dit stukje.  Foto’s alweer in grote getale op Facebook! Je kent intussen het adres.

Morgen de laatste dag.  Finale aan het strand, probeer het eens: 10 km langs de kustlijn, wij verwachten 35 ° Celsius en wind op kop zoals vandaag. En dan verkoeling in de zee, (na)genieten.