Author Archives: wimrombaut

Batterijen opladen: take a break

on top of it

on top of it

De zomer, de vakantie, de ontspanning: het lokt en lonkt. Hoe waren de cijfers van het tweede kwartaal? Van het eerste half jaar van 2016? In vorige blogs gaf ik aan dat de pace, de snelheid, steeds hoger ligt in de bedrijven. Onlangs was ik in mijn bankkantoor, het was al lang geleden. “Om je nog beter te bedienen nog enkel op afspraak in de namiddag” stond er aan de ingang. Het was namiddag… doeme toch.

 

Handig als je het weet, en de aankondiging hiervan  -per mail tussen de duizend andere mails – was me ontgaan. Mijn vriendelijke contactpersoon maakte dan maar snel een afspraak ter plaatse met mij en ik kon binnen komen. Serene stilte. Hard werken. Meer doen op korte tijd. Daarom organiseren banken zich op deze manier. Meer electronisch verkeer, handig, meer doen met minder personeel. En het werkt nog ook. En snel en vriendelijk. Dit vergt natuurlijk zoveel energie dat wij regelmatig even energie moeten bijtanken. In het weekend, op vrije dagen, op vakantie. En tijdens het werk. Na een vergadering van een uur (zo wat het maximum toegelaten time slot), na het geconcentreerd documenten lezen, schrijven, opmaken… na een on line demo of een lange call… verlangt ons brein en ons lichaam naar variatie. Variatie is wat ons scherp houdt, wat onze hersenen aandrijft, aanvuurt. Resultaat doet dat ook, maar daar moet men soms lang op wachten. En als het dan uitblijft of tegen valt door het weer, door de conjunctuur, door de files, of gewoon door het feit dat mensen het product nu niet willen kopen… dan blijven de hersenen en het hart een beetje teleurgesteld achter.  Om na het spreken met een gemiste klant, een gefrustreerde leverancier, een ontgoochelde collega op een positieve manier te kunnen recupereren is vaak een mentale of fysieke ‘break’ nodig. Een ‘loskomen’ van de materie. Een sigaret, koffie, naar het toilet gaan… om maar enkele breaks te noemen: in alle bedrijven, in iedere organisatie is het de gewoonte, een normale korte mini pauze.

Dat kan beter. Iedere dag bewust na een uur even op je hoofd gaan staan, een balletje slaan op de ping pong tafel, een minuut of drie ‘de plank’ doen naast je bureau, een mini meditatiesessie van drie minuten op je kussen.. het zijn duidelijk bewezen winnende strategieën om beter om te gaan met je energie, om stress in positieve en performante banen te leiden, en om je partner bij het thuiskomen te sparen van je gezaag en geklaag. Iedereen ieder uur een break op maat. Inhale, exhale, focus, ontspan… slow down the pace.

Succes of niet na het eerste half jaar, de energietank is sowieso leeg na een aantal maanden op hoge snelheid en intensiteit doorgaan. Verstandig vakantie nemen is dus ook een kunst. De gezonde mix van sporten, rusten, lezen, niets doen, niets bezoeken, niets… behalve connecteren met de natuur, de cultuur, de kern van je eigen ‘zijn’. Zijn als aanvulling op “hebben”.  Er gewoon mogen zijn, en slapen, en vriendelijk zijn tegen de mensen die je niet kent, en tegen de natuur, ook al valt het weer soms tegen. Het lezen en leren hoe je écht diep ontspant, wat er echt voor jou werkt. Zen misschien? als het je ligt misschien. Lekker lui zijn, dat ligt de meeste mensen wel. Gun het jezelf. Slow down. Slow pace.

Dat wens ik jou de komenden maanden als je met vakantie gaat. En als je niet gaat of al geweest bent. Neem dan elk uur een minuut of drie vakantie met je hersenen. Die hebben die variatie nodig. En dat wist je al. Nu het nog doen. Succes!

Bedankt lieve klanten, lezers en lezeressen voor een boeiend, rijk gevuld en zeer gevarieerd eerste half jaar! Ik ben met vakantie tot 30 juli en vanaf 1 augustus met compleet opgeladen batterijen brengen we de pace weer op niveau.

Iedereen coach

bill campbell

Coach. Het beroep van de toekomst. Dat vertelden mijn collega’s mij een vijftal jaar geleden. Veertig jaar geleden had ik mijn eerste coach-job te pakken: de U16 van WZK waterpolo. Vertaald: de waterpolo jeugd van de Wase Zwem Kring. Eigenlijk was ik trainer: ik bracht basisvaardigheden bij zoals zwemmen met een bal, verdedigen, aanvallen en vooral veel watertrappen. Iedere training, twee keer per week. Vooral voor en tijdens de wedstrijd werd er gecoacht. Het inspireren tot grote prestaties. Het inspireren om voor elkaar door het vuur te gaan. Zelfs in het water. Ons team haalde de finale in de Belgische beker, en verloor die tegen de GZV, de Gentse Zwem Vereniging. We leerden uit de nederlaag, we leerden dat zilver even hard blinkt als goud. Ons team was blij met de medaille, en nog meer blij met de onvergetelijke ervaring en de emoties die dat mee bracht.

bill-campbell-gsv.0bill campbell

Vandaag is het beroep van coach een begrip dat een paar duizend ladingen dekt, terwijl dat veertig jaar geleden enkel om sport ging. Het inspireren tot steeds beter presteren, individueel en in een team. Daar gaat het nog steeds om. Vandaag ook op alle andere terreinen naast het sportterrein. En net als veertig jaar geleden kan iedereen het worden, en kan iedereen het doen. Iedereen coach, het is een feit. Van Business Coach tot Life Coach en Financial Coach en wat dies meer zij (google even die laatste uitdrukking, verrassend).

In de sportwereld gaat het om winnen. Als dàt niet lukt, dan gaat het om zo hoog mogelijk eindigen in de competitie. Competitie met je zelf zoals velen zichzelf wijsmaken. Competitie met anderen zoals men dat meestal echt bedoelt. Mijn ervaring vertelt mij dat meer dan 90 % van de sporters (en bedrijfsleiders)  zichzelf en de anderen wil verbazen met zijn/haar prestatie. En daar hoort een coach bij. In de vorm van een app of een échte, het scheelt een stuk in het tarief.

In de bedrijfswereld gaat het om ook om winnen. Als dat niet lukt lonkt frustratie, burn-out, ontslag of als je zélf ondernemer bent, het faillissement of de uitverkoop. Logisch dus dat bedrijfsleiders coaches hebben ingeschakeld. Bill Campbell, bijgenaamd “The coach”,  – zie foto – was de raadgever van Steve Jobs, Jef Bezos, Larry Page… Hij was een iconisch inspirator. Hij maakte de sprong van sport naar business.

Een bedrijf leiden is mensen leiden, en mensen zijn nog steeds mensen. Met emoties, ambities en frustraties. Moedig, angstig, krachtig, zwak, zelfzeker en onzeker…Logisch, normaal. Iedereen heeft een dualiteit in zich: Yin en Yang, lichtheid en zwaarmoedigheid. De mens is weinig veranderd. Zijn omgeving is dat wel: producten en processen zijn veranderd, en dat aan een hogere snelheid, een hogere intensiteit.

Bransonemployees

Om die steeds snellere omschakeling te maken is coaching én training vandaag meer dan vroeger een noodzaak geworden. Ons brein heeft de capaciteit om sneller en intenser te gaan. Daarom dat organisaties die veel aandacht schenken aan training en leertrajecten het veel beter doen. Apple investeert immens in de leertrajecten van hun managers en medewerkers. Het verschil wordt vandaag gemaakt in de manier waarop mensen worden geprikkeld tot ‘leren’. Dat is voor mij nog steeds de definitie van coachen: mensen inspireren tot ‘voor altijd blijven leren’. Iedereen kan dus coach zijn. Kijk gewoon uit welke coach best bij jou past, onderzoek grondig of de coach kan brengen wat jij nodig hebt om te blijven leren en geprikkeld te worden. In business en in sport. Privé en professioneel. Yin en Yang. Explore and keep on learning for ever.

About Bill Campbell :    http://uk.businessinsider.com/bill-campbell-has-died-2016-4?r=US&IR=T

 

Fast Pace Company

IMGA0008

Start-ups die groeien als kool worden er mee geconfronteerd. Een hoog tempo! A fast pace is dagelijkse kost. Ik word er mee geconfronteerd. Jij ondervindt het ook elke dag. Het gaat sneller dan ooit.  Ik heb het genoegen om met jonge en gedreven mensen te mogen werken die vele én flexibele uren kloppen, meer dan gevraagd wordt soms. Ik voel hun ambitie en het plezier iets nieuws te ontwikkelen, op de markt te brengen. Een echte ‘thrill’. Bij Showpad heerst er een wervelende bedrijfscultuur die zeer inspirerend werkt op iedereen die er … werkt. Hoewel het woord “werken” er nauwelijks valt. Het is een beleving, een intens plezier (zeer vaak toch), een sport…zoals een topsporter ook meestal plezier beleeft aan een intensieve training. Een topwielrenner gaat ook niet naar zijn werk. Hij gaat trainen.

IMGA0008 Een high pace volhouden: enkele minuten per dag inhale-focus-exhale-relax 

Hoe men die fast pace kan volhouden, hoe we effectiever worden en ons niet verliezen in talloze binnenkomende berichten, prikkels, afleidingen… dat is de uitdaging voor deze jonge wolven, voor alle starters die in de roes van het enthousiasme heel veel energie stoppen.  Hoe die energie op peil houden, op lange termijn? Hoe performant blijven, authentiek, constructief? De high PACE toolbox dagelijks gebruiken is de uitdaging, de opdracht zelfs.

Short, clear and powerful communication. Inhale – focus – exhale – relax. Hands – on topsport en meditatietechnieken. En respect voor elkaars verschillende persoonlijkheid. In een Fast Pace Company rent iedereen. En rent iedereen op zijn of haar manier voor hetzelfde doel. Elkeen op een andere manier, op zijn of haar eigen meest effectieve manier. Een speeltuin, een kleurrijk team, een multiculturele melting pot, een plezier om er te werken… ik bedoel, een plezier om er in het team te mogen meespelen.

Inspiratie over fast pace companies : https://www.linkedin.com/pulse/how-manage-fast-paced-workplace-horace-mcpherson 

Constructief denken en doen

België in het nieuws. En hoe.  De Tijd interviewt bekende opinionmakers met de vraag: “kan het zo verder?”  én “wat moet er volgens u gebeuren” De meesten antwoorden op vraag één: “neen”  en verder “de vakbonden lichten hun leden niet juist in. De Waalse politici zitten achter het Waalse saboteerwerk van de vakbond. De kleine man zal betalen.” De teneur bij de antwoorden op vraag twee: “we moeten praten. Minimale dienstverlening afdwingen. We moeten opnieuw fier zijn. De vakbond moet het beter aan de mensen uitleggen.” Het is een zeer korte weergaven van het taalgebruik der geïnterviewden.

De woorden “moeten”, “niet” en “zo gaat het niet verder” komen bij alle vijftien wijzen aan bod ( Wouter Torfs, Roland Duchatelet, Marcia De Wachter…). Ze bedienen zich allen van dezelfde woorden als de vakbondsleiding. Het verbale gevecht wordt met negatief taalgebruik gestreden. Men vecht verbaal voor het halen of proberen halen van gelijk. Ieder zijn gelijk. Vanuit de ivoren toren of van op straat.

Mochten al deze mensen die het allemaal goed voor hebben met de andere mensen, hun leden, hun kiezers, hun werkgevers, hun werknemers, eventjes ànders kunnen denken… Mochten zij hun “gelijk” bij de start van een gesprek in de koelkast steken. Met daarbij hun “grenzen” en hun “voorwaarden”. Mochten zij constructief kunnen denken in de richting van een simpele “win – win “. Mochten zij hun “ego” in het diepvriesvak kunnen stoppen, en zich moedig en open kunnen opstellen. De “vooroordelen” en “aannames” in de groentebak, de koelste plek in de koelkast. Om dan met een warm hart opbouwende ideeën te laten opborrelen.  De Leeuw en Leemans lopen lachend op straat tijdens de betogingen die het land en zijn geloofwaardigheid ontwrichten. In de TV-studio’s en op het podium kijken ze zuur en verontwaardigd en vallen ze iedereen die verantwoordelijkheid draagt, regerende politici en werkgevers (zolang die nog werk aan te bieden hebben) aan.  Omgekeerd reageert de aangevallene als een gebeten hond. En zo blijft men elkaar met negativiteit vergiftigen tot er één begeeft, of tot het hele systeem begeeft.

Laat ons eens een poging doen om het tij te keren. Beginnen bij het begin.  Wat is een win – win – win. Eerste win: iedere burger begrijpt wat het plan is en is bereid de rijkdom te herverdelen. Tweede win: werkgevers begrijpen dat ook: laat alle medewerkers een goed en eerlijk loon verdienen en hou zelf iets over om je pensioen te kunnen verzekeren. Derde win: werknemers van overheid en privé, begrijp dat we ooit veel te veel ontvingen voor bewezen diensten, en dat het nu met iets minder ook zal gaan, ook al kost het meer inspanning zoals flexibiliteit en langer werken.

Denken in opbouwende woorden. Denken aan wat we wel kunnen bereiken. En dat op een positieve manier communiceren. Waar willen we voor gaan? Hoe kunnen wij  het systeem voor iedereen laten werken?  Hoe kunnen we beter samen werken? Werken als plezierige bezigheid, ook al is dat een gevangene een beter gevoel geven, een zieke verzorgen of een put graven om een kabel te repareren.  Het denken en het doèn op een constructieve manier beleven. Het gepieker, gemekker, het klagen en zagen… Stop het en doe het nu een keer ànders. De zomer komt er aan, het is hartverwarmend de boeren op hun land te zien werken met de natuur als bondgenoot. Het gras en het graan dat groeit, het oogsten wacht binnen enkele maanden: dat is opbouwen. Het doet pijn om te zien hoe vakbondsleiders, regeringsleiders en werkgeversleiders elkaar niet verstaan, niet kunnen en niet willen verstaan.

Mocht er al eens één partij  een constructief discours kunnen lanceren, en één vakbond alle negatieve woorden vervangen door constructieve voorstellen en acties, en één werkgeversorganisatie enkel en alleen constructieve taal gebruiken, en één krant en één TV station enkel formuleren wat wél kan i.p.v. wat allemaal niet kan en misloopt… Zou het dan? Ik ben alvast héél gelukkig dat ik voor enkele bedrijven en bedrijfsleiders kan en mag werken die dit begrepen hebben, die dit ook toepassen, die dit in hun cultuur en waarden beleven en doorgeven. En waar werken echt een plezier is en blijft. Het bestaat. En ik zou heel graag dit virus verspreid zien in heel dit land: win-win. Er voor gaan. Elke dag opnieuw.

Coach op snelheid

Een coacht die zichzelf coacht. Zo voelde het de laatste zes maanden. Een grote verandering in mijn privé leven ligt aan de oorzaak van het uit de ether verdwijnen van de regelmatige blogstukjes op deze pagina. Daar komt nu verandering in en ik kijk er naar uit om weer in het juiste ritme te komen, de juiste toon te vinden. Vanaf heden kan ik weer tijd en energie vrij maken voor korte stukjes over mentale training en constructieve communicatie. Het wordt weer een mix van interessante nieuwigheden die ik verzamel en deel via deze weg. Ik ben alle klanten dankbaar die mij in deze woelige periode het vertrouwen bleven schenken, en schakel graag samen met hen, een versnelling hoger.  Reageer gerust per mail of via dit kanaal, een antwoord is gegarandeerd!

wim1De snelheid waarmee wij vandaag beslissingen nemen, communiceren, organiseren ligt hoog. Het tempo, de PACE, waarop wij functioneren ligt vaak tegen de limiet.   Hoe kan een ambitieuze ondernemer of manager een optimaal evenwicht vinden om vandaag én op lange termijn beter te presteren. Hoe zoeken en  vinden wij het evenwicht tussen fysieke en mentale belastbaarheid, concentratie en ontspanning, tussen sturend leiding geven en ruimte geven? Iedereen wil toch beter presteren op een authentieke, constructieve en enthousiaste manier?  Op een heel persoonlijke manier begeleid ik mensen op dit pad, altijd een boeiend en leerrijk en soms confronterend pad.

Find your ideal PACE: Improve  you PERFORMANCE level in an AUTHENTIC, CONSTRUCTIVE and ENTHUSIASTIC way.

Door de intensiteit en de kwaliteit van de PACE methodiek kunnen we op korte termijn veel meer bereiken dan bij een klassieke aanpak. Het trainen van mentale en fysieke technieken verloopt snel en efficiënt. Ik coach zittend in jouw bureau, wandelend in de natuur, fietsend op veilige paden waar we rustig kunnen praten.  Je traint op concentratie, ontspanning, constructief denken en positief formuleren. Jij bepaalt het programma en de PACE – het tempo. Ik volg op met mail, sms, apps en stimuleer je tot regelmatige mentale en fysieke training. Het is een intense samenwerking, het vergt van de klant meer commitment en doorzetting dan een klassieke coaching. In de praktijk is het een mentale en fysieke training.

VW en vertrouwen

The TDI clean diesel family is een leugen. “Eén van de Europese schandalen die na de FIFA en de Deutsche Bank ook door de Amerikaanse alertheid aan het licht zijn gekomen.” Zo klinkt het in het zeer degelijk en grondig artikel van Piet De Moor in Knack nr.40 van 30 september 2015. De gigantische fraude kon gebeuren onder het (schrik)bewind van Martin Winterkorn, die er prat op ging dat hij op de hoogte was van het kleinste schroefje. Hij stortte de VW-groep in de afgrond. Cijfers bevestigen dat.

U kent ongetwijfeld al enkele cijfers en het blijft hallucinant als je ze op een rij zet: de beursval van de VW-groep: vandaag 60 % minder waard dan zes maand geleden. Meer dan 30 miljard wég. Voorlopig. 40 Keer meer Nox-gas-uitstoot op de weg dan in het labo. 40 keer meer. Slimme software. In 2014 investeerde VW 13 miljard euro in onderzoek, een deel daarvan om motoren zuiniger te maken. 11 miljoen auto’s met sjoemelsofware. Cijfers zeggen iets. Bedrijfscultuur zegt meer.

 mattimiller Matthias Müller, ex-gereedschapsmaker en nieuwe topman VW 

Wat heeft dat met de bedrijfscultuur te maken? Alles. Hoe is het te verklaren dat er zoveel mensen op de hoogte moeten zijn geweest, zovelen die dit mee ontwikkeld  en geproduceerd hebben, zonder dit tegen te spreken binnenskamers of zonder naar buiten te brengen? Volgens het weekblad ‘Der Spiegel’ leidde Winterkorn het concern “als een dictator, van bovenaf, bazig en genadeloos.” Deze mentaliteit zat ingebakken in het topmanagement en infecteerde alle andere lagen van het management, zodat er geen enkele van de 40.000 onderzoekers bij VW zijn mond durfde open te doen. Intimidatie van eigen medewerkers en gebrek aan inlevingsvermogen over het verschil in cultuur in de U.S. zou de stijl van leidinggevenden typeren bij VW. Bedrijfscultuur van hoogmoed, arrogantie, top-down hiërarchie en duidelijk geen transparantie. Wereldwijd werken 600.000 mensen voor de groep. Werkten. Intussen zijn er na Winterkorn zelf (met een handdruk van 28 miljoen euro omdat hij de eer aan zichzelf heeft gehouden. Koen Meulenaere in ‘de Tijd’: ‘welke eer?’) nog een aantal managers de deur uit. De deur uit gestuurd of gevlucht, we weten het niet. Het begin van de implosie? De verantwoordelijken voor het débacle gaan er uit, de opvolgers mogen puin ruimen.

De opvolger aan de top is Matthias Müller. Benieuwd hoe de man het zal aanpakken. Zijn eerste reactie: opnieuw vertrouwen herstellen en verdienen bij de klanten en bij de medewerkers. De basis van een sterk bedrijf, een sterk team is vertrouwen. Dat weet iedere manager, iedere coach en trainer. Het omzetten naar de praktijk is een ander paar mouwen. En toch is het de basis voor een gezonde samenwerking. Op alle niveau’s. Het is niet te berekenen hoeveel miljard VW de komende maanden en jaren zal verliezen, hoeveel mensen het zal ontslaan, hoeveel dealers er zullen afhaken, hoeveel kopers zullen afhaken, hoeveel andere merken markt zullen verliezen in het dieselsegment. Het is niet te voorspellen noch te berekenen.

Het wordt een oefening in constructief denken bij de autoconstructeur. Een crisis is een uitdaging. Müller zal meteen de Augiasstal mogen uitmesten. Men zal het people management op niveau van 2015 moeten brengen: minder directieve en dominante managers, meer zelf organiserende teams, die meer verantwoordelijkheid nemen en open communicatie durven, mogen, aangaan met iedereen in de groep. Vertrouwen heropbouwen.

De strategie die gevolgd werd om de nummer één in de wereld te worden op gebied van volume (productie) leidde tot verregaande fraude. Het is een geschikt moment om te veranderen van strategie en voortaan uit te blinken in veilige, écht milieuvriendelijke en performante auto’s. Want prestaties doen er nog steeds toe in de autowereld. Tesla droogt inmiddels Porche af in prestatie, prijs, veiligheid, en milieuvriendelijkheid. Tesla is Amerikaans en elektrisch. Detail of niet, het zijn net de Amerikanen die de Duitse schurkenstreken ontmaskerden (zoals ook bij de de FIFA gebeurde). VW kon die les in nederigheid wel gebruiken. Een uiterst dure les, maar des te intenser. Benieuwd of de immense tanker VW deze koerswijziging naar een nieuwe bedrijfscultuur op tijd kan realiseren. Dat wordt de echte uitdaging voor Matthias Müller – ° 1953, van origine een DDR-kind, onderaan de hiërarchische ladder als gereedschapsmaker begonnen bij Audi, dan universiteitsdiploma gehaald in IT en meteen IT-manager geworden bij Audi, en zo opgeklommen tot baas van Porche. Vandaag leidt hij de hele VW-groep.  Hij is een generatiegenoot van Gerd Müller – ° 1948, de Beierse ‘Bomber’ en wondervoetballer die jarenlang bleef scoren voor Bayern München en voor de ‘Manschaft’. De meest legendarische spits van Duitsland. De Müllers zijn doorzetters en winners. Vandaag is de vergelijking tussen een topvoetballer en een topmanager al meermaals gemaakt.  Talent is een basisvoorwaarde. Focus, doorzetting, mentale (veer)kracht, authenticiteit en enthousiasme zijn de elementen die het verschil maken. Hoogmoed, achterbaksheid en dictatuur: zowel bij de FIFA als bij VW tekenend voor de oude bedrijfscultuur. Voetbal en bedrijfsleven… in Wolfsburg weten ze er alles van.

VW staat voor de grootste uitdaging uit zijn bestaan. Sinds 1937. Wordt vervolgd en gevolgd. Vertrouwen, transparantie, performantie: succes Matthias Müller!

Info over Gerd Müller op https://nl.wikipedia.org/wiki/Gerd_Müller

Ondernemende Vlamingen aan de top. Welkom Elon Musk.

In De Tijd vandaag:  Elon Musk bezoekt Vlaanderen. Een mijlpaal. Musk denkt er over na zijn Europese Tesla fabriek  (auto’s en batterijen) hier te lokaliseren. Er zouden vijf spots in zijn hoofd zitten. Wij kunnen alleen maar hopen dat onze minister president Bourgeois de meest bevlogen en geïnspireerde dag kent uit zijn carrière.  Bourgeois is een steeds beter communicator geworden, en dat zal van pas komen vandaag. Hij droomt van een topregio en heeft een plan tegen 2050 om dat ook te worden. Dat is goed, en toch, wat is beter?  De observatie leert mij dat wij nu al een topregio zijn. Dat besef is de motivatiebrandstof voor onze groei. Vanuit een gezond zelfvertrouwen verder bouwen. We gaan richting 2050 met de overtuiging dat we groener kunnen produceren (auto’s en groenten en fruit en…), ziekten beter en sneller kunnen behandelen en vermijden, effectiever kunnen werken (o.a. thuis), fileproblemen kunnen weg werken (wat interessanter is dan wegenwerken).  De informatiesnelweg is de ‘onze’. Vlamingen blinken er in uit.  Eén van de vele voorbeelden is Showpad. Het is een hypersuccesvolle start-up die in enkele jaren tijd ook in Silicon Valley hoge ogen gooit, een fantastische deal met Apple sloot, en de eerste gastspreker ooit leverde bij de opening van een Apple Store. In Brussel was onder massale belangstelling Pieterjan Bouten deze eer toebedacht. Hij staat hier onderaan op de foto  – inclusief haar enthousiaste felicitaties – met dé topdame van Apple, vorig CEO van Burberry, Angela Ahrendts.  Meer dan in de IT-sector alleen hebben Vlaamse ondernemers succes: in de biotech, de farma, de high-tech (3 D printing) hebben wij vandaag talrijke innovatieve en excellente wereldspelers op de  wereldkaart staan.

PJ apple store talk  aankondiging eerste gastspreker ooit bij de launch van een Apple Store

Mijn punt is: ik hoor sommigen klagen: we ondernemen kleiner, we hebben hier minder afzetmarkt, onze arbeid is te duur. Maar jongens en meisjes toch. We zijn veel sterker dan we tot nu toe dachten. Een aantal Vlamingen heeft nu, vandaag, reeds wereldwijd impact.  Wij mogen groter denken terwijl we in een kleine regio wonen. Een beetje zoals AA Gent, waarvan de voorzitter Yvan De Witte ook in de board van een Amerikaans bedrijf – Hudson – zit. Hij heeft hen eerst zijn bedrijf en zijn know-how verkocht, en is een gewaardeerd lid van de raad van bestuur. Vandaag. Paul Bulcke uit Roeselare. Bulkend van zelfvertrouwen vertrok hij op 25-jarige leeftijd naar Nestlé in Zwitserland om er een internationale carrière uit te bouwen. Reisde de wereld rond en werd manager in vele verschillende landen. Vandaag leidt hij al zeven jaar lang met succes het grootste voedingsmiddelenbedrijf ter wereld. Zeven jaar lang is hij de CEO van 339.000 medewerkers. Een Vlaming aan de top. Nu even terugschakelen naar Gent.

Showpad heeft gisteren zijn honderdste medewerker aangeworven, en met die kleine en performante groep zijn zij nu, vandaag, bezig aan een wereldwijde veroveringstocht en bedienen zich elke dag reeds honderdduizend mensen van hun sales-software op de iPad en tablet. De krant De Tijd heeft veertien dagen de focus op Silicon Valley gelegd, en heel duidelijk meegegeven dat daar veel Vlamingen grote dingen aan het doen zijn. Het helpt voor het zelfvertrouwen, en het inspireert de tieners van vandaag om ook die sprong te wagen. Wij mogen fier zijn, en het begint pas, want de meeste ondernemende Vlamingen zijn twintigers en dertigers. Een straffe generatie met nog veel potentieel. Hier zit het potentieel en de passie voor een groene, innovatieve en effectieve economie. Good to know Elon Musk.

PJ & angela apple Angela Arendts met felicitaties aan Pieterjan Bouten: happy Apple couple 

Ondernemende Vlamingen aan de top. Welkom Elon Musk.

In De Tijd vandaag:  Elon Musk bezoekt Vlaanderen. Een mijlpaal. Musk denkt er over na zijn Europese Tesla fabriek  (auto’s en batterijen) hier te lokaliseren. Er zouden vijf spots in zijn hoofd zitten. Wij kunnen alleen maar hopen dat onze minister president Bourgeois de meest bevlogen en geïnspireerde dag kent uit zijn carrière.  Bourgeois is een steeds beter communicator geworden, en dat zal van pas komen vandaag. Hij droomt van een topregio en heeft een plan tegen 2050 om dat ook te worden. Dat is goed, en toch, wat is beter?  De observatie leert mij dat wij nu al een topregio zijn. Dat besef is de motivatiebrandstof voor onze groei. Vanuit een gezond zelfvertrouwen verder bouwen. We gaan richting 2050 met de overtuiging dat we groener kunnen produceren (auto’s en groenten en fruit en…), ziekten beter en sneller kunnen behandelen en vermijden, effectiever kunnen werken (o.a. thuis), fileproblemen kunnen weg werken (wat interessanter is dan wegenwerken).  De informatiesnelweg is de ‘onze’. Vlamingen blinken er in uit.  Eén van de vele voorbeelden is Showpad. Het is een hypersuccesvolle start-up die in enkele jaren tijd ook in Silicon Valley hoge ogen gooit, een fantastische deal met Apple sloot, en de eerste gastspreker ooit leverde bij de opening van een Apple Store. In Brussel was onder massale belangstelling Pieterjan Bouten deze eer toebedacht. Hij staat hier onderaan op de foto  – inclusief haar enthousiaste felicitaties – met dé topdame van Apple, vorig CEO van Burberry, Angela Ahrendts.  Meer dan in de IT-sector alleen hebben Vlaamse ondernemers succes: in de biotech, de farma, de high-tech (3 D printing) hebben wij vandaag talrijke innovatieve en excellente wereldspelers op de  wereldkaart staan.

PJ apple store talk  aankondiging eerste gastspreker ooit bij de launch van een Apple Store

Mijn punt is: ik hoor sommigen klagen: we ondernemen kleiner, we hebben hier minder afzetmarkt, onze arbeid is te duur. Maar jongens en meisjes toch. We zijn veel sterker dan we tot nu toe dachten. Een aantal Vlamingen heeft nu, vandaag, reeds wereldwijd impact.  Wij mogen groter denken terwijl we in een kleine regio wonen. Een beetje zoals AA Gent, waarvan de voorzitter Yvan De Witte ook in de board van een Amerikaans bedrijf – Hudson – zit. Hij heeft hen eerst zijn bedrijf en zijn know-how verkocht, en is een gewaardeerd lid van de raad van bestuur. Vandaag. Paul Bulcke uit Roeselare. Bulkend van zelfvertrouwen vertrok hij op 25-jarige leeftijd naar Nestlé in Zwitserland om er een internationale carrière uit te bouwen. Reisde de wereld rond en werd manager in vele verschillende landen. Vandaag leidt hij al zeven jaar lang met succes het grootste voedingsmiddelenbedrijf ter wereld. Zeven jaar lang is hij de CEO van 339.000 medewerkers. Een Vlaming aan de top. Nu even terugschakelen naar Gent.

Showpad heeft gisteren zijn honderdste medewerker aangeworven, en met die kleine en performante groep zijn zij nu, vandaag, bezig aan een wereldwijde veroveringstocht en bedienen zich elke dag reeds honderdduizend mensen van hun sales-software op de iPad en tablet. De krant De Tijd heeft veertien dagen de focus op Silicon Valley gelegd, en heel duidelijk meegegeven dat daar veel Vlamingen grote dingen aan het doen zijn. Het helpt voor het zelfvertrouwen, en het inspireert de tieners van vandaag om ook die sprong te wagen. Wij mogen fier zijn, en het begint pas, want de meeste ondernemende Vlamingen zijn twintigers en dertigers. Een straffe generatie met nog veel potentieel. Hier zit het potentieel en de passie voor een groene, innovatieve en effectieve economie. Good to know Elon Musk.

PJ & angela apple Angela Arendts met felicitaties aan Pieterjan Bouten: happy Apple couple 

Topman BMW valt flauw. CEO zijn is topsport.

Frankfurt 15 september. De grote autoshow. Veel nieuws! Heet nieuws! Goed nieuws! Tesla krijgt concurrentie van Audi en Porsche. En BMW heeft ook heel wat te vertellen. Dat vertellen is er niet van gekomen helaas. De grote baas van BMW, Harald Krüger, bereikte nog wel het podium. Vermoeid. Daar werd hij duizelig en viel hij neer. Naast een mooie M4 zo kan je op de lezen in De Tijd vandaag.  De man is weer OK, maar kon niet meer ‘performen

Topmensen die een flauwte kennen, topsporters die een inzinking meemaken, het gebeurt wel vaker. Zelden zo zichtbaar als bij Meneer Krüger en bij Tom Dumoulin vorige week in de voorlaatste rit van de Vuelta. Dumoulin bleef dapper doorvechten, viel net niet van zijn fiets. De BMW topman was vermoeid van het vele werken en het vele reizen. Zijn persconferentie werd afgelast. BMW kwam op een andere manier in het nieuws.

CEO zijn is topsport. Het is focus, discipline, inzicht, inzet, intellect, empathie, strategie, communicatie, strengheid, mildheid, en nog een honderdtal andere factoren combineren tot een sterke en constante mix die men verwacht van een goede leider. Een bedrijf of organisatie heeft een sterke man of vrouw nodig die zoveel eigenschappen, mentaal en fysiek, gecombineerd kan inzetten op een duurzame manier. Wat de meeste CEO’s, die op vele vlakken uitblinker zijn, onderschatten zijn de limieten van de mentale en fysieke reserves. Velen van hen, generaliseren is niet onze stijl, velen dus, hebben zoveel drive, motivatie, overtuiging en energie, dat zij hun limieten niet voelen. De pijngrens ligt zo hoog, dat ze de grens voorbij gaan, dat ze met een lege benzinetank toch nog die laatste berg willen oprijden. Met soms pijnlijke en dure gevolgen. Hoe voorkom je zoiets, dat wil je toch niet meemaken?

Mentale training helpt om de eigen limieten beter te leren kennen en te leren respecteren. Mentale training zet aan tot ontspanning, tot een betere concentratie, tot een gezond slaap -en recuperatiepatroon, tot een grotere helderheid om keuzes te maken die de juiste zijn op lange termijn.

Krüger en Dumoulin zullen beiden lessen trekken uit hun inzinking. Dat is zeker. Vaak hebben mensen eerst die ervaring nodig om daarna gemotiveerder dan ooit een mentaal trainingsprogramma aan te vatten. Misschien vraagt u zich af, waar heeft ie het over? Fysieke training zoals fietsen en fitness, tennis en golf, dat kennen we, en dat ontspant toch ook. Dat klopt. En vaak is dat voldoende om mentaal te recupereren. Voor topmanagers en topsporters is er echter meer nodig:  relaxatie, meditatie, visualisatie, constructief leren denken: dat bedoelen we met mentale training. Doping is meer dan ooit opspoorbaar in de topsport. Mentale training  (mentale doping?) zal in de toekomst het verschil maken, en het gaat veel verder dan goed omgaan met stress. Het gaat om beter presteren omdat je beter kan doseren. Het gaat om regelmatig je mentale en emotionele batterijen opladen. Fysieke activiteiten kunnen daarbij helpen, en dan is het plaatje compleet. Er is wetenschappelijk bewijs voldoende, in overvloed zelfs, dat aantoont dat een juiste cocktail van fysieke en mentale trainingstechnieken gedurende 30 minuten per dag zichzelf meer dan terug betaalt. In frisheid, in duurzame topconditie, in minder ziekte, in charisma. Dus uiteindelijk ook in cash.

artikel over Krüger en Frankfurt in De Tijd http://www.tijd.be/ondernemen/auto/Topman_BMW_valt_flauw_op_podium.9675803-3100.art?itm_campaign=newsteaser

 

Duivelse teamspirit…Meer talent dan resultaat

Wat een ellende. De duurste voetbalploeg ter wereld zit in de knoei. Even proberen om constructief te denken. Wat is er goed aan hun laatste prestaties? Hoe kunnen wij in de toekomst beter doen? Hoe komt het vertrouwen terug, de motivatie, de teamspirit? Iedere bondscoach ter wereld benijdt de onze. België heeft nog nooit zo’n toptalenten in één generatie samen gehad. Dat is toch prachtig. We hebben iets om fier op te zijn: de nationale voetbalploeg is theoretisch de duurste én de tweede beste ter wereld!

hein-vanhaezebrouck(aa-gent)(30-10-2014)  Hein Vanhaezebrouck. Constructief leiderschap.     copyright Photonews.

En net die ploeg presteert slecht. Sukkelt, prutst, knoeit er op los. Een paar hypothesen. Eén. Het is allemaal de fout van coach Marc Wilmots. Twee. Er is geen patron op het veld. Drie. De spelers zijn moe. Vier. Het ritme is te laag. Vijf. Ze onderschatten de tegenstander.

Vijf hypothesen waarin overal een stukje verklaring kan liggen voor de wanprestaties van deze wereldploeg. De grootste talenten samen zetten zou normaal tot spetterend, oogstrelend voetbal moeten leiden. Om te leiden heb je een leider nodig. Nu zien we vooral lijden, en we kijken lijdzaam toe. Lijder Wilmots en lijder Kompany, ooit helden, wat is er gebeurd?

Opnieuw een oefening in constructief denken. Wie kan het wel, wie doet het wel goed in het voetbalbedrijf? Bij wie kan je leren hoe het wél kan. Eens kijken. Hasi? Preud’homme? Neen, ook onder de verwachtingen. Ha. Gevonden.    Hij heet Hein Vanhaezebrouck. Dat is’m. Doet het omgekeerde van Wilmots bij de rode Duivels. Doet het bij de Blauwe Buffalo’s.  Daar staat een ploeg met een leider op het veld, Sven Kums,  één naast het veld, Hein Vanhaezebrouck, en één in de bestuurskamer, Ivan De Witte. Daar drijven leiders en teams op discipline, doorzetting en teamspirit. En communicatie die meestal voortreffelijk is. Daar kunnen ze bij de bond heel veel van leren.

Meer resultaat met minder talent. Zo doen ze dat in Gent.